ایده‌ی ۲۰: ساخت ربات تلگرام هوشمند با API چراغ

ساخت ربات تلگرام هوشمند برای کسب‌وکارها یعنی رباتی بنویسی که از روی اطلاعات خود کسب‌وکار (لیست قیمت، ساعت کاری، شرایط ارسال، سؤال‌های پرتکرار) به مشتری جواب می‌دهد، سفارش یا نوبت را با چند سؤال کوتاه ثبت می‌کند و پیام‌های روز را برای صاحب کار خلاصه می‌کند. مغز ربات را با API سازگار با OpenAI چراغ می‌سازی: همان کتابخانه‌های همیشگی، فقط آدرس پایه و کلید عوض می‌شود؛ اگر کد نمی‌نویسی، همین را با n8n می‌چینی. تو راه‌اندازی یک‌باره و نگهداری ماهانه می‌فروشی و هزینه‌ی مدل‌ها از حساب و کلید خودِ مشتری می‌رود. این دهمین مقاله‌ی فصل دوم سری «نان درآوردن با هوش مصنوعی» است.

این ایده مخصوص توست که برنامه‌نویسی بلدی و تا حالا پروژه‌هایت سایت شرکتی و پنل ادمین بوده. بازارش واقعی است، ولی یک چیز را از روز اول بدان: ربات تو با مشتری‌های مشتری‌ات حرف می‌زند. هر جواب اشتباهش به اسم صاحب کار تمام می‌شود، نه به اسم تو. پس دقت را قبل از سرعت بفروش.

این ایده چیست و چرا همین الان در ایران می‌فروشد

ایده این است: یک فروشگاه لباس که در اینستاگرام تبلیغ می‌کند و فروشش در تلگرام است، روزی صد پیام می‌گیرد که نصفش یکی است: «قیمت؟»، «سایز ۴۰ دارید؟»، «ارسال به مشهد چند روزه؟». تو برایش رباتی می‌سازی که این‌ها را از روی فایل قیمت و یادداشت‌های خودش جواب می‌دهد، وقتی مشتری گفت «می‌خواهم»، اسم و شماره و آدرس و کد محصول را مرتب می‌گیرد و برای صاحب کار می‌فرستد، و هر شب یک خلاصه می‌دهد: چند نفر پرسیدند، چند سفارش ثبت شد، کدام سؤال بی‌جواب ماند. ربات چیزی را که در اطلاعاتش نیست حدس نمی‌زند؛ می‌گوید «از همکارم می‌پرسم» و پیام را به صاحب کار می‌دهد.

چرا الان؟ سه دلیل. اول، تلگرام هنوز برای خیلی از کسب‌وکارهای کوچک ایران کانال اصلی فروش و پشتیبانی است و ساعت کاری ادمین محدود است. دوم، کار فنی‌اش برای تو آسان شده: بخش چت API چراغ کاملاً سازگار با OpenAI است، پس کتابخانه‌ی رسمی OpenAI را برمی‌داری و فقط base_url را به https://cheraq.ai/api/v1 عوض می‌کنی؛ با همان کلید به مدل‌های OpenAI، Anthropic، Google، DeepSeek و Qwen می‌رسی. سوم، پرداخت تومانی و به ازای مصرف است: مشتری کارت ارزی نمی‌خواهد، اشتراک دلاری نمی‌خواهد و درخواست ناموفق از اعتبارش کم نمی‌کند.

چیزی که می‌فروشی «ربات» نیست؛ «ادمینی که نمی‌خوابد و سفارش را گم نمی‌کند» است. صاحب کار به اسم مدل کاری ندارد. به این کار دارد که پیام ساعت یک شب جواب بگیرد و سفارش صبح مرتب در تلگرامش باشد.

به چه کسب‌وکارهایی عرضه‌اش کنی

شش نوع مشتری این ربات را می‌خرند. وجه مشترکشان این است که بیشتر حرفشان با مشتری در تلگرام است و هر روز همان سؤال‌ها را جواب می‌دهند.

اگر سایت وردپرسی داشت، اول چت‌بات پشتیبانی فروشگاه را ببین؛ آن‌جا پلاگین وردپرس چراغ بیشتر کار را بی‌کد انجام می‌دهد و ساختن ربات از صفر لازم نیست. این ایده برای کسی است که مشتری‌اش در تلگرام است، نه روی سایت. اولین مشتری‌ات را از کسی بگیر که خودت از او خریده‌ای و یک بار جواب پیامت دیر آمده؛ همان تجربه پیام اول توست.

اولین نمونه‌کار را با چراغ بساز: ساخت ربات تلگرام هوشمند برای یک فروشگاه نمونه

نمونه‌کار این ایده یک ربات زنده است، نه اسکرین‌شات: رباتی برای یک فروشگاه خیالی (یا فروشگاه یک دوست، با اجازه‌اش) که سؤال قیمت جواب می‌دهد، سفارش می‌گیرد و خلاصه‌ی شبانه می‌فرستد. در چراغ ۱ اعتبار یک سنت دلار است و قیمت هر مدل به اعتبار ثابت می‌ماند؛ با نرخ امروز هر اعتبار حدود ۲٬۶۰۰ تومان است (قیمت‌ها تا ۱ آبان ۱۴۰۵؛ عدد به‌روز در صفحه‌ی مدل‌ها و قیمت‌ها).

قدم ۱: «دفترچه‌ی کسب‌وکار» را بنویس

کیفیت ربات از این‌جا می‌آید، نه از کد. یک فایل متنی کوتاه بنویس: لیست محصول و قیمت، ساعت کاری، شرایط ارسال و مرجوعی، روش پرداخت، لحن («شما» خطاب کن، کوتاه جواب بده) و فهرست «هرگز نگو» («درباره‌ی تخفیف قول نده»، «قیمت محصول ناموجود را نگو»). یادداشت خوب عدد دارد: «تهران ۱ تا ۲ روز کاری، شهرستان ۳ تا ۵ روز». اگر مشتری خروجی گفتگوهای تلگرامش را داد، آن را در چت چراغ با Claude Sonnet 5.5 (حدود ۲٫۶ اعتبار برای هر هزار کلمه‌ی جواب) بده: «از این گفتگوها چهل سؤال پرتکرار با جواب زیر ۴۰ کلمه دربیاور، فقط از اطلاعات همین فایل‌ها؛ هر جا جواب نیست بنویس [از صاحب کار بپرس].» چت تا ۱۰ فایل در هر پیام می‌خواند. حدود ۱۰ اعتبار با ورودی.

قدم ۲: مغز ربات با API چراغ

کلید را از صفحه‌ی کلیدها و MCP بساز؛ برای نمونه‌کار با حساب خودت، برای مشتری همیشه با حساب خودِ او (خط قرمزها را پایین ببین). هسته‌ی ربات چند خط است:

import os
from openai import OpenAI

client = OpenAI(api_key=os.environ["CHERAQ_KEY"], base_url="https://cheraq.ai/api/v1")
BOOK = open("business.txt", encoding="utf-8").read()

def answer(history, text):
    r = client.chat.completions.create(
        model="openai/gpt-6-luna",
        messages=[{"role": "system", "content": "تو پشتیبان این فروشگاهی. فقط از این اطلاعات جواب بده؛ اگر جواب نیست بگو از همکارم می‌پرسم.\n" + BOOK}]
                 + history + [{"role": "user", "content": text}],
        max_tokens=400)
    return r.choices[0].message.content, r.usage.credits

بقیه‌اش کار همیشگی توست: یک کتابخانه‌ی ربات تلگرام (در Python یا Node هر کدام که بلدی)، چند پیام آخر هر کاربر به‌عنوان history، و یک دستور برای صاحب کار که سؤال بی‌جواب را ببیند. برای ثبت سفارش، یک نوبت جدا با response_format: json_object بزن: «از این گفتگو نام، شماره، آدرس و کد محصول را به JSON بده؛ هر کدام نیست null.» تا همه‌ی فیلدها پر نشده، ربات سؤال بعدی را می‌پرسد و آخر سر خلاصه‌ی سفارش را برای تأیید مشتری نشان می‌دهد. پیام‌ها می‌توانند عکس هم داشته باشند؛ مشتری عکس یک محصول را می‌فرستد و ربات می‌پرسد «همین را می‌خواهید؟». جزئیات مسیرها، کدهای خطا (402 برای اعتبار ناکافی، 429 برای بیش از ۱۲۰ درخواست در دقیقه) و stream در راهنمای API چراغ برای برنامه‌نویس‌ها آمده.

قدم ۳: کدام مدل برای کدام کار

قاعده ساده است: هر کاری که خروجی‌اش را کسی نمی‌خواند با مدل اقتصادی، فقط جوابی که مشتری می‌خواند و لحنش حساس است با مدل استاندارد.

عددها تقریبی است و ورودی هم حساب می‌شود؛ دفترچه‌ی کسب‌وکار در هر پیام فرستاده می‌شود، پس کوتاهش نگه دار. هزینه‌ی واقعی هر جواب در usage.credits همان پاسخ برمی‌گردد؛ آن را در لاگ ربات ذخیره کن تا گزارش ماهانه‌ات عدد واقعی داشته باشد، نه حدس. اگر نمی‌دانی کدام، auto بنویس تا چراغ مدل پیشنهادی را بردارد.

قدم ۴: راه بی‌کد با n8n

برای مشتری‌ای که نمی‌خواهد کدی نگه دارد، یا وقتی خودت وقت نداری، همین ربات را در n8n می‌چینی: گره‌ی Telegram Trigger برای پیام تازه، گره‌ی OpenAI با Credential که آدرس پایه‌اش https://cheraq.ai/api/v1 است و کلید مشتری داخلش، و گره‌ی Telegram برای جواب. سفارش را با یک گره‌ی دیگر در گوگل‌شیت ثبت کن. گره به گره در اتوماسیون n8n با چراغ آمده. اگر سرور ربات یا n8n به cheraq.ai وصل نمی‌شود، همان مسیرها روی https://direct.cheraq.ai/api/v1 کار می‌کنند. سرور را جایی بگذار که به API تلگرام هم دسترسی داشته باشد.

نمونه‌کار چقدر خرج دارد و چه نشان بدهی؟

چهل پرسش‌وپاسخ با Claude Sonnet 5.5 حدود ۱۰ اعتبار. دویست پیام آزمایشی با GPT-6 Luna چند اعتبار. ده خلاصه‌ی آزمایشی با Gemini 3.8 Flash چند اعتبار دیگر. جمع کمتر از ۳۰ اعتبار، با نرخ امروز حدود ۷۸ هزار تومان، و حدود دو آخر هفته کار که بیشترش نوشتن دفترچه و آزمون است. اعتبار رایگان روزانه‌ی چراغ (در حد ۱۰ اعتبار) بخشی از آزمون‌ها را می‌پوشاند. اگر مشتری پرسید چرا مستقیم سراغ API خود OpenAI نمی‌روی، فرقش را در API چراغ یا API مستقیم OpenAI نوشته‌ایم.

به مشتری چه نشان بدهی؟ گوشی را بده دستش و بگو هر سؤالی که مشتری‌هایش می‌پرسند بپرسد. بعد یک سفارش ثبت کن و نشانش بده که در تلگرام صاحب کار مرتب نشسته. آخر سؤالی بپرس که جوابش نیست و ببیند ربات حدس نمی‌زند و پیام را به او می‌دهد. سه صحنه، یک جمله: «شب‌ها شما می‌خوابید، این جواب می‌دهد و سفارش را برایتان نگه می‌دارد.»

چطور مذاکره کنی

مذاکره با سؤال‌های بی‌جوابِ خود مشتری شروع می‌شود، نه با زبان برنامه‌نویسی. کانال یا پیجش را ببین، ده سؤال تکراری زیر پست‌ها را یادداشت کن و با پیام اول بفرست.

پنج سؤال جلسه. ۱) ده سؤالی که هر روز جواب می‌دهید چیست و جواب‌های ثابت کجاست: فایل، پیام سنجاق‌شده، سر خودتان؟ ۲) سفارش یا نوبت را الان چطور ثبت می‌کنید و کجا باید برسد: تلگرام خودتان، گوگل‌شیت، دفتر؟ ۳) سؤال بی‌جواب به چه کسی برود و تا چند ساعت جواب می‌دهد؟ ۴) ربات چه چیزهایی را هرگز نباید بگوید: تخفیف، تشخیص، قول زمان دقیق؟ ۵) ماهی تقریباً چند پیام می‌گیرید؟ جواب دوم اندازه‌ی کار را تعیین می‌کند، جواب چهارم متن «هرگز نگو» را، و جواب پنجم هزینه‌ی ماهانه‌ی مدل‌ها را که باید به او بگویی.

وقتی گفت «گران است». قیمت ساعتت را پایین نیاور؛ دامنه را کم کن: «باشد، فعلاً فقط جواب سؤال‌ها، ثبت سفارش ماه بعد.» و حسابش را بگو: یک ادمین شب ماهانه چند برابر این می‌گیرد و سفارش ساعت دو را هم گم می‌کند. تخفیف بی‌دلیل فقط به او می‌گوید قیمت اولت واقعی نبود.

وقتی گفت «خودم می‌سازم» (یا برادرزاده‌اش برنامه‌نویس است). راست می‌گوید؛ API برای همه باز است. تو دفترچه‌ی درست، آزمون پیش از روشن‌کردن، متن «هرگز نگو» و کسی را می‌فروشی که هر هفته سؤال‌های بی‌جواب را می‌خواند. جوابت: «حتماً. با لینک من عضو شوید؛ اگر جایی گیر کردید، نگهداری را به من بدهید.» با همکاری در فروش چراغ تا یک سال از هر خرید او ۱۵٪ پول نقد و ۵٪ اعتبار سهم توست و مصرف API هم شامل همین سهم است.

بیعانه و شرح کار. نصف مبلغ راه‌اندازی پیش از شروع، نصف با تحویل؛ نگهداری اول هر ماه، کامل. شرح کار یک صفحه است: کارهای ربات (جواب، سفارش، نوبت، خلاصه)، منبع اطلاعات و تعداد پرسش‌وپاسخ، مقصد سفارش‌ها، مدل‌ها، آزمون ۴۰ سؤال با حضور مشتری، یک دور اصلاح، زمان تحویل و پرداخت، و سه بند دفاعی: «ربات فقط از اطلاعات تأییدشده‌ی کارفرما جواب می‌دهد و درستی آن اطلاعات با کارفرماست»؛ «حساب چراغ، کلید API و اعتبار به نام کارفرما و در اختیار اوست و هزینه‌ی مدل‌ها و سرور جزو این مبلغ نیست»؛ «ربات فقط به کسانی پیام می‌دهد که خودشان شروع کرده‌اند». نمونه‌ی کامل در قیمت‌گذاری خدمات هوش مصنوعی هست.

چه قیمتی ببندی

فرمول همان فرمول این سری است: قیمت = اعتبار مصرفی (با ۳۰٪ ذخیره) + ساعت کار × نرخ ساعتی + ۲۰ تا ۲۵٪ حاشیه. نرخ ساعتی نمونه ۳۰۰ هزار تومان است؛ عدد خودت را بگذار. فرق این ایده: اعتبار جدول فقط مال ساخت و آزمون توست؛ هزینه‌ی جواب‌های ماهانه از کلید و حساب مشتری می‌رود و در قیمت تو نیست. هزینه‌ی سرور یا میزبان n8n را هم جدا بنویس.

حساب سطح دوم را باز کنم تا خودت تکرارش کنی: پرسش‌وپاسخ‌ها ۱۰ اعتبار، آزمون جواب‌ها و سفارش‌ها حدود ۳۰، خلاصه‌های آزمایشی ۲۰؛ جمع ۶۰، با ذخیره حدود ۸۰ اعتبار، یعنی حدود ۲۰۸ هزار تومان. بیست ساعت کار با نرخ نمونه ۶ میلیون. جمع حدود ۶٫۲ میلیون، با ۲۵٪ حاشیه حدود ۷٫۸ میلیون تومان. ببین بیشترش کجاست: در ساعت‌هایی که دفترچه را درست می‌کنی و ربات را می‌آزمایی.

هزینه‌ی ماهانه‌ی مدل‌ها را به مشتری صادق بگو، بی‌قول قطعی: با GPT-6 Luna و دفترچه‌ی کوتاه، هر جواب معمولاً کسری از یک اعتبار است؛ ماه اول را با یک بسته‌ی کوچک شروع کند و مصرف واقعی هر کلید را در صفحه‌ی API حساب خودش ببیند. پیشنهاد قیمتت را هم ۷ روزه بده، چون قیمت تومانی اعتبار با نرخ روز دلار عوض می‌شود.

چطور بلندمدتش کنی

ربات تحویل‌شده نان یک ماه است؛ ربات نگهداری‌شده نان سال. قیمت‌ها هر ماه عوض می‌شود، محصول تازه می‌آید و مناسبت‌ها (یلدا، نوروز، حراج آخر فصل) یادداشت تازه می‌خواهند.

• بسته‌ی ماهانه‌ی این ایده: همان سطح «نگهداری»: هر شنبه سؤال‌های بی‌جواب هفته را می‌خوانی و جوابشان را به دفترچه اضافه می‌کنی، فایل قیمت تازه را می‌گذاری، یادداشت مناسبت ماه را می‌نویسی و سرور را چک می‌کنی. از ماه دوم سریع‌تر می‌شوی؛ قیمت را همان نگه دار و به‌جایش یک کار کوچک تازه هدیه بده، مثلاً پیام «سفارشت ارسال شد» به خریدار.
• گزارش ماهانه: یک صفحه از لاگ ربات: تعداد گفتگوها، سفارش‌ها و نوبت‌های ثبت‌شده، سؤال‌هایی که یاد گرفت، جمع usage.credits ماه، و یک پیشنهاد («این سؤال سی بار تکرار شد؛ یک پیام سنجاق‌شده در کانال بگذاریم؟»).
• تمدید و افزایش قیمت: قرارداد سه‌ماهه ببند و سر هر تمدید ۱۰ تا ۱۵٪ اضافه کن، با دلیل: کارهای ربات بیشتر شده و نرخ ساعتی و نرخ اعتبار تغییر کرده. وقتی ربات جا افتاد، عکس محصول یا محتوای کانال را پیشنهاد بده.
• معرفی‌گرفتن: مدیر آموزشگاه مدیر آموزشگاه دیگر را می‌شناسد و غرفه‌دارهای یک پاساژ همدیگر را. بعد از ماه دوم بپرس: «دو همکار می‌شناسید که شب‌ها تلگرامشان بی‌جواب می‌ماند؟» و به معرف یک ماه نگهداری نیم‌بها بده. هر مشتری تازه با لینک معرف تو ثبت‌نام کند.
• اشتراک ماهانه‌ی چراغ: برای آزمون‌ها و نمونه‌کارهای خودت، وقتی هر ماه چند ربات تحویل می‌دهی، اشتراک ماهانه‌ی چراغ را ببین: هر ماه مقدار ثابتی اعتبار به‌علاوه‌ی ۱۰ تا ۱۵ درصد هدیه، مانده به ماه بعد می‌رود و چیزی خودکار از کارت کم نمی‌شود.

خط قرمزها و اشتباه‌های رایج ساخت ربات تلگرام هوشمند

خط قرمز اول: کلید API و حساب چراغ مشتری دست تو نماند. حساب به نام مشتری، اعتبار را خودش می‌خرد و کلید را خودش می‌سازد و روی سرور در متغیر محیطی می‌گذارد. چرا؟ اگر کلید مال تو باشد، تو صندوق پول و مسئول هر جواب ربات می‌شوی و روزی که همکاری تمام شد، ربات او با رفتن تو خاموش می‌شود. برای ربات یک کلید جدا بسازد تا مصرفش جدا دیده شود و اگر روزی لازم شد، همان را باطل کند. کلید را هرگز در کد، گیت‌هاب یا پیام تلگرام نگذار.

خط قرمز دوم: ربات اسپم نساز. ارسال انبوه پیام ناخواسته، عضوگیری اجباری، جمع‌کردن شماره از گروه‌ها یا فرستادن تبلیغ به کسی که شروع نکرده را قبول نکن؛ هم آزار مردم است، هم حساب ربات و اسم کسب‌وکار را خراب می‌کند. ربات فقط جواب کسی را می‌دهد که خودش پیام داده. فهرست کامل سفارش‌هایی که نباید بگیری در سراغ این پروژه‌ها نرو آمده.

خط قرمز سوم: داده‌ی مشتری‌ها را جای امن نگه دار. شماره، آدرس و گفتگوها اطلاعات مردم است. فقط چیزی را نگه دار که برای سفارش لازم است، گوگل‌شیت سفارش‌ها را با لینک عمومی به اشتراک نگذار، دسترسی سرور را فقط به خودت و صاحب کار بده و لاگ‌های قدیمی را با برنامه‌ی مشخص پاک کن. خط قرمز چهارم: پزشکی و حقوقی جواب قطعی نه. برای کلینیک و دفتر وکالت، دستور «تشخیص نده، نسخه نده، نتیجه قول نده؛ برای هر سؤال درمانی یا حقوقی نوبت پیشنهاد بده» شرط قبول پروژه است و پزشک یا وکیل متن را کتبی تأیید می‌کند. نمونه‌ی این متن‌ها در هوش مصنوعی برای کلینیک‌ها و سالن‌ها هست.

اشتباه‌های رایج، از پرتکرارترین:

• روشن‌کردن ربات با دفترچه‌ی خالی. ربات بی‌اطلاعات جواب کلی و گاهی ساختگی می‌دهد. اول چهل پرسش‌وپاسخ و «هرگز نگو»، بعد روشن‌کردن.
• دادن کل تاریخچه‌ی گفتگو به مدل. هر پیام قبلی ورودی حساب می‌شود؛ چند پیام آخر کافی است. هزینه را با usage.credits بپا.
• مدل گران برای کار پشت‌صحنه. بیرون‌کشیدن فیلد سفارش و خلاصه را با مدل اقتصادی انجام بده؛ پریمیوم را برای جواب روزمره هدر نده.
• بی‌خبری از خطا. اگر اعتبار تمام شود، API کد 402 می‌دهد؛ ربات باید به مشتری بگوید «همکارم به‌زودی جواب می‌دهد» و به صاحب کار خبر بدهد، نه این‌که ساکت بماند. موجودی را با GET /me روزی یک بار چک کن.
• ثبت سفارش بدون تأیید. پیش از ثبت، خلاصه‌ی سفارش را به مشتری نشان بده تا «بله» بگوید؛ آدرس غلط از جواب غلط گران‌تر است.

چک‌لیست «همین هفته شروع کن»

1. شنبه: در چراغ عضو شو، یک کلید جدا برای ربات نمونه بساز و نمونه‌ی Python مستندات را با base_url چراغ اجرا کن.
2. یکشنبه: دفترچه‌ی یک فروشگاه نمونه را بنویس (قیمت، ارسال، پرداخت، لحن، هرگز نگو) و چهل پرسش‌وپاسخ را با Claude Sonnet 5.5 بساز.
3. دوشنبه: ربات تلگرام را با GPT-6 Luna و چند پیام آخر هر کاربر راه بینداز و چهل سؤال بپرس؛ سؤال بی‌جواب باید به تلگرام خودت بیاید.
4. سه‌شنبه: ثبت سفارش با json_object و تأیید مشتری، و خلاصه‌ی شبانه با Gemini 3.8 Flash را اضافه کن. هزینه‌ی واقعی را از لاگ دربیاور.
5. چهارشنبه: همین ربات را یک بار در n8n هم بچین تا برای مشتری بی‌کد آماده باشی.
6. پنجشنبه: فهرست ۲۰ مشتری بنویس (۸ فروشگاه تلگرامی، ۴ آموزشگاه، ۴ کلینیک و سالن، ۴ رستوران)، ده سؤال بی‌جواب ۵ نفر اول را یادداشت کن و پیام اول را بفرست.
7. جمعه: شرح کار یک‌صفحه‌ای با سه بند دفاعی و جدول سه سطح را با نرخ ساعتی خودت آماده کن.

سؤال‌های رایج

برای ساخت ربات تلگرام هوشمند با چراغ چه کتابخانه‌ای لازم است؟

همان کتابخانه‌ی رسمی OpenAI در Python یا Node، با base_url برابر https://cheraq.ai/api/v1 و کلید چراغ. برای خود تلگرام هر کتابخانه‌ی ربات که بلدی کافی است.

هزینه‌ی ماهانه‌ی مدل‌ها را چه کسی می‌دهد؟

مشتری، از حساب و کلید خودش. هزینه‌ی هر جواب در usage.credits برمی‌گردد و مصرف هر کلید در صفحه‌ی API حسابش جدا دیده می‌شود؛ درخواست ناموفق اعتبار کم نمی‌کند.

بدون برنامه‌نویسی هم می‌شود این ربات را ساخت؟

بله، با n8n: گره‌ی Telegram Trigger، گره‌ی OpenAI با آدرس پایه‌ی چراغ و گره‌ی ارسال تلگرام. برای کار پیچیده‌تر مثل نوبت‌دهی با چند شرط، کد انعطاف بیشتری دارد.

کدام مدل برای ربات پشتیبانی مناسب‌تر است؟

برای جواب روزمره GPT-6 Luna یا Qwen3.8 27B که ارزان‌اند؛ برای جواب حساس Claude Sonnet 5.5. اگر مطمئن نیستی auto بنویس.

ربات می‌تواند به همه‌ی اعضای کانال پیام تبلیغاتی بفرستد؟

این کار را قبول نکن. ربات فقط باید جواب کسی را بدهد که خودش شروع کرده؛ ارسال انبوه ناخواسته هم آزار مردم است و هم اسم کسب‌وکار را خراب می‌کند.

یک جمله‌ی آخر، از ته دل: صاحب کار سال‌ها خودش شب‌ها جواب پیام‌ها را داده و حالا مشتری‌هایش را به چیزی می‌سپارد که تو ساخته‌ای. دفترچه را با حوصله بنویس، کلید را به نام خودش بزن، اطلاعات مردم را امانت بدان و هر هفته سؤال‌های بی‌جواب را بخوان؛ بقیه‌اش با تکرار درست می‌شود.